Wyszukiwanie

Parafia Pstrągówka

Wnętrze kościoła parafialnego w Pstrągówce


Dzieje parafii p.w. św. Jana Chrzciciela w Pstrągówce.
 
Parafia Pstrągówka (dekant frysztacki) powstała z podziału parafii Frysztak. Ze względu na dużą odległość od kościoła we Frysztaku już przed II wojną światową istniały plany budowy kościoła filialnego w Pstrągówce. Wojna uniemożliwiła realizację tych planów.
W 1946 r. zbudowano obecnie istniejący kościół jako tymczasową kaplicę dojazdową parafii Frysztak. Kościół został zbudowany z poniemieckich baraków wojskowych pozostawionych przez okupanta w Stępinie. Działkę pod budowę ofiarowali małżonkowie Jan i Stanisława Wąsiowie z Pstrągówki. Budową kierował ks. Wojciech Blajer, proboszcz z Frysztaka. On też ofiarował do powstającego kościoła obraz Matki Bożej Królowej, pochodzący z dawnego kościoła parafialnego we Frysztaku. Poświęcenie kościoła w Pstrągówce miało miejsce 11 sierpnia 1946 r. Patronem świątyni jest św. Jan Chrzciciel.
W 1957 r. z inicjatywy ks. Władysława Wardęgi, ówczesnego proboszcza we Frysztaku, przystąpiono w Pstrągówce do budowy mieszkania dla kapłana. W dalszej kolejności planowano budowę nowego kościoła w miejsce istniejącej, tymczasowej kaplicy. W 1959 r. Biskup Przemyski erygował parafię w Pstrągówce.
Ks. Bronisław Kraus, gorliwy duszpasterz, zapisał się trwale w pamięci wiernych jako pierwszy proboszcz Pstrągówki. Włożył on wiele wysiłku w upiększenie istniejącej prowizorycznej kaplicy tak, by mogła godnie spełniać funkcję kościoła parafialnego. W 1983 r. wnętrze kościoła pokryto boazerią z drzewa modrzewiowego oraz sporządzono nowe ławki. W 1986 r. - już za następnego proboszcza - kościół został oszalowany na zewnątrz.
W 1966 r. na wieży kościoła umieszczono spiżowy dzwon o wadze 220 kg ufundowany przez parafian i rodaków z USA. Dzwon ten nosi Imię: Maryja, Królowa Polski i upamiętnia Millenium Chrztu Polski.
W roku 2003 przybył do parafii Pstrągówka nowy proboszcz ks. Leszek Saczek, który wraz z parafianami powziął decyzję o budowie nowego kościoła. Obecnie gromadzone są materiały budowlane, aby w najbliższym czasie rozpocząć budowę.
Parafia w Pstrągówce liczy obecnie niespełna 700 wiernych. Parafię tworzą mieszkańcy Pstrągówki i kilka domów ze wsi Cieszyna. Jest to najmniejsza parafia w dekanacie frysztackim.
W myśl zalecenia ks. Biskupa Ordynariusza Kazimierza Górnego wszystkie parafie wspomnianego dekanatu są zobowiązane wspierać finansowo budowę nowego kościoła w Pstrągówce.
 

Kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Pstrągówce

Kościół w Pstrągówce

Parafia Wiśniowa

Dawny kościół w Wisniowej


Dzieje parafii pw. Matki Bożej Królowej w Wiśniowej
 
Parafia Wiśniowa (dekanat Frysztak) przed 1971 r. należała do dwóch parafii: większa część do Niewodnej oraz część do Frysztaka. Tendencje do utworzenia odrębnej parafii w Wiśniowej pojawiły się, podobnie jak w Pstrągówce, jeszcze przed drugą wojną światową, której wybuch przerwał zamiary aż do 1970 r. Staraniem ks. Jana Ramockiego, proboszcza z Niewodnej i wielu oddanych mieszkańców Wiśniowej na przełomie lat 1970-1971 podjęto starania o erygowanie odrębnej parafii.
W czerwcu 1971 r. bp Ignacy Tokarczuk oddelegował ks. Antoniego Woźniaka do zorganizowania odrębnej placówki duszpasterskiej w Wiśniowej, przy małej kaplicy nagrobnej za parkiem (mauzoleum), własności rodziny Mycielskich. Do nowej parafii należą: część Wiśniowej, Cieszyny i Jazowa.
Do 1985 r. władze państwowe nie uznawały nowych parafii oraz mianowanego proboszcza. Tworzenie nowej parafii w owym czasie powodowało ciągłe walki z władzami komunistycznymi, rozprawy sądowe, kary pieniężne. Cały majątek Mycielskich po wojnie przeszedł na własność Państwa wraz z kaplicą nagrobną, i wierni z całej okolicy zdobywali ją siłą kilkakrotnie. Dopiero Komitet Centralny Partii wydał decyzje o przekazaniu kaplicy do celów kultu. Kaplica wybudowana została przez rodzinę Mycielskich w latach 1903 - 1905 r. w stylu neoklasycystycznym z podziemiami do grzebania zmarłych członków rodziny. Do tej kaplicy wierni dobudowali rodzaj pewnego zadaszenia i ocieplili je oraz na tyle urządzili, aby mogły się odbywać wszystkie nabożeństwa. Dnia 31 maja 1972 r. bp lgnący Tokarczuk poświęcił tak przygotowany kościółek wybudowany w nocy (z 19 na 20. XI. 1971 r.), ku ogromnej radości wiernych.
W latach 1995 –2002 parafia prowadziła, pod przewodnictwem ówczesnego proboszcza ks. Antoniego Wożniaka, budowę nowego kościoła parafialnego oraz plebanii. Obecnie parafianie z Wiśniowej mogą cieszyć się pięknym, przestronnym kościołem w którym odbywają się wszystkie nabożeństwa. 
Kaplica grobowa rodziny Mycielskich, w myśl polecenia Podkarpackiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z Przemyśla, ma być poddana renowacji i powrócić do pierwotnego stanu.

Obecny kościół w Wiśniowej pw. Matki Bożej Królowej

Kościół M.B. Królowej w Wiśniowej

Parafia Stępina

Dawna kaplica w Stępinie


„Dzieje parafii pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Stępinie”.
 
Zanim wybudowano kościół, mieszkańcy Stępiny i części Cieszyny, uczęszczali na Mszę św. do drewnianej kaplicy, powstałej ze starego domu, należącego do Państwa Zofii i Mieczysława Godków. Kaplica powstała z inicjatywy ks. Stanisława Tomaszka, proboszcza parafii Frysztak, do której Stępina należała. Pierwsza Msza św. została odprawiona dnia 17.01.1971 roku. W 1973 roku biskup Bolesław Taborski poświęcił kaplicę pw. bł. Maksymiliana Kolbego. Kaplica służyła także jako punkt katechetyczny dla dzieci ze Stępiny.
 
Dnia 13.03.1982 roku Kuria Biskupia w Przemyślu wyraziła zgodę na budowę kaplicy filialnej z punktem katechetycznym w Stępinie według projektu mgr inż. arch. Jerzego Noska. Późniejszych zmian dokonał konstruktor mgr inż. Henryk Modrakowski, który również czuwał nad prawidłowym wykonywaniem robót budowlanych. Pozwolenie od władz państwowych przyszło w tym samym roku.Kilka miesięcy później został poświęcony plac pod budowę, a kilka dni później rozpoczęto wykopy. W tym samym roku biskup Ignacy Tokarczuk, ordynariusz przemyski, poświęcił kamień węgielny.
Budowę kościoła w Stępinie rozpoczął ks. Stanisław Tomaszek, jako proboszcz parafii Frysztak.
 
W czerwcu 1983 roku biskup Ignacy Tokarczuk erygował w miejscowości Stępina parafię pod wezwaniem św. Maksymiliana Marii Kolbego. Pierwszym proboszczem został mianowany ks. Stanisław Łukasz i jest nim do dzisiaj. Do nowej parafii należą mieszkańcy Stępiny i tej części Cieszyny, która należała do Frysztaka. Również dekretem Ordynariusza Przemyskiego miejscowość Chytrówka została wyłączona z parafii Pstrągówka a włączona do Stępiny. W styczniu 1986 r. parafia Stępina, otrzymała pozwolenie na budowę cmentarza w Stępinie, który zaczął funkcjonować w sierpniu tego samego roku.
 
Obecny kościół stoi u podnóża góry Chełm, na szczycie którego, przed wiekami Benedyktyni z Tyńca, zbudowali drewnianą świątynię, w której czcili św. Helenę jako patronkę. Dzisiaj po tej świątyni nie ma już śladu. Na miejscu dawnego kościoła, jak głosi tradycja, stoi drewniana, zabytkowa kapliczka, do której każdego roku, przychodzą licznie wierni w dzień Zmartwychwstania Pańskiego.

Kościół w Stępinie

Kościół w Stępinie

PARAFIA FRYSZTAK

Kościół w Frysztaku


PARAFIA FRYSZTAK - pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Frysztak leży przy trakcie węgierskim. Pierwsza wzmianka historyczna pochodzi z 21.03.1277 r. Bolesław Wstydliwy ofiarował wtedy Frysztak Cystersom z Koprzywnicy. Według tradycji Frysztak istniał już w VII wieku. W XIII wieku osada na prawie magdeburskim została zaludniona przybyszami z Niemiec.

Parafia pw. Narodzenia NMP powstała prawdopodobnie pod koniec XIII w. (ok. 1277 r.). Pierwszy proboszcz frysztacki Jerzy jest wymieniony w 1375 r. Wymieniani są także inni proboszczowie: Stanisław z Jasła (1525 r.) Marcin Frysztacki (1530 r.), Jan Frysztacki (1574 r.), Jan Ciepielowski (1590 r.), Wojciech Kułowicz (1609 r.) Jan Bukowski (1620 r.), Aleksander Rojowski, Hieronim Malawski, Marcin Lubziński (1650 r.).

W parafii żywy jest od 1650 r. kult Chrystusa Ukrzyżowanego. Maciej Inderlak, tutejszy parafianin udał się do Krakowa za pap. Innocentego X na Odpust Jubileuszowy i w Tarnowie nabył wizerunek Pana Jezusa Ukrzyżowanego. Ks. Lubziński umieścił go na zewnętrznej ścianie kościoła i w każdy piątek z dziećmi i wiernymi odmawiał Litanię o Imieniu Jezus. Ks. Wojciech Kneblowski wybudował kapliczkę, a Ks. Andrzej z Pasławic Ankwicz w 1753 r. ufundował główny ołtarz, do którego przeniesiono Wizerunek Pana Jezusa w dniu 03.05.1755 r. przy udziale biskupa Andrzeja Załuskiego, biskupa krakowskiego. Kazanie wygłosił ks. Kazimierz Józef Szalicki, który wspomina o ponad dwudziestu niezwykłych łaskach wymodlonych przed Wizerunkiem Pana Jezusa. (Zachował się rękopis tego kazania.

Kościół parafialny, modrzewiowy z 1442 r. rozebrano w 1924 r. i rozpoczęto budowę obecnego kościoła za ks. Wojciecha Blajera. Poświęcenia dokonał ks. dziekan Stanisław Kwieciński 23.10.1927 r. W dniu 30.04.1938 r. konsekrował kościół biskup Wojciech Tomaka, sufragan przemyski. W parafii istniały liczne cechy rzemieślnicze, (szewski, tkacki, krawiecki). Istniała szkoła parafialna oraz szpital.

Z parafii pochodził ks. Feliks Dymnicki, (katecheta Bł. Józefa Sebastiana Pelczara w Rzeszowie, budowniczy i fundator bursy dla młodzieży), biskup Michał Sierakowski – sufragan przemyski, ks. infułat Teofil Kurowski, proboszcz Bazyliki Mariackiej w Krakowie.

W czasie ostatniej wojny w obozach zginęli: ks. Łętowski i ks. Samolewicz oraz na Wschodzie ks. Franciszek Stańko. Straciło także życie 40 parafian oraz wszyscy mieszkańcy Frysztaka wyznania mojżeszowego.

W czasie wojny od lipca 1944 do stycznia 1945 r. we Frysztaku stał front. Prawie całe miasto zostało doszczętnie zniszczone, ocalał kościół co mieszkańcy uważają za szczególną łaskę Pana Jezusa Ukrzyżowanego. Kościół otrzymał 80 pocisków, ani jeden nie uderzył w prezbiterium, gdzie znajduje się Cudowny Wizerunek. Obecnie kościół we Frysztaku jest Sanktuarium Jezusa Ukrzyżowanego.
Z parafii frysztackiej powstały nowe parafie: w 1956 Pstrągówka i w 1985 Stępina.

Kościół w Frysztaku

Kościół w Frysztaku Fot. Paweł Pająk

PARAFIA USTROBNA

Główny ołtarz w kościele w Ustrobnej


Dzieje parafii pw. św. Jana Kantego w Ustrobnej

Wieś Ustrobna istnieje dopiero od 1446 roku. Warto wiedzieć, że w 1855 roku ks. Henryk Zaremba Skrzyński nabył od Henryka Kurdanowskiego wieś Ustrobną na własność.  Po jej zakupie, zamieszkał w niej i w 1860 roku jako główny fundator rozpoczął budowę kościoła. Poświęcenie kamienia węgielnego odbyło się 13.06.1860 roku. Budowa kościoła trwała bardzo długo, bo aż 17 lat. Poświęcenie kościoła odbyło się w 1877 roku. Dokonał go ks. Ignacy Łobos, kanonik Kapituły Katedralnej w Przemyślu, późniejszy Biskup Tarnowski.
 Wspomniany fundator sprawił też ołtarz główny, przedstawiający Golgotę: Chrystus ukrzyżowany, rzeźbiony w Monachium, figury Matki Bożej Bolesnej i św. Jana Apostoła, wykonane w pracowni Franciszka Wyspiańskiego - ojca poety, oraz dzwony wykonane pracowni Wienner Neustadt. Imiona dzwonów: św. Jan Kanty (328 kg), Matki Bożej Wspomożenia Wiernych (283 kg), św. Franciszek Ksawery (186 kg). Dzwony te zostały zrabowane w 1917 roku przez wojska austriackie.
 Praktycznie do końca XIX wieku Ustrobna należała do parafii Szebnie. Od 1880 roku staje się ekspozyturą. Rozpoczęto wtedy budować plebanię, a w 1881 roku założono cmentarz grzebalny. Od 1882 roku rozpoczęto pisać księgi metrykalne. Pierwszym współpracownikiem ks. H. Skrzyńskiego był ks. Stefan Wawro (1880-1887). Na uposażenie kościoła, probostwa i organistę wspomniany fundator sprzedał ziemię.
 W dniu 15.11.1888 roku biskup Łukasz Solecki wydał dekret erekcyjny parafii, ale nie wszedł on w życie, ponieważ brakowało kolatora. W 1895 roku kolatorem stał się Stanisław Strowieyski z Bratkówki, ojciec bł. Stanisława Starowieyskiego. I tak w dniu 05.10.1895 roku erygowano parafię. Pierwszym proboszczem został ks. Michał Goryl (1895 - 1911).
 Fundator kościoła zmarł 17.04.1903 r. w Krakowie i został pochowany w podziemiach kościoła w Ustrobnej. Dnia 23.05.1903 roku kościół konsekrował biskup Józef Sebastian Pelczar, Ordynariusz Przemyski, dziś czczony jako święty. Pierwszorzędnym patronem kościoła i parafii został św. Jan Kanty.
 W czasie drugiej wojny światowej, w 1943 roku kościół został zniszczony w 60% i obrabowany. Po wojnie przystąpiono do odbudowy świątyni. W latach 1967-1969 wybudowano nową plebanię. Wieś Bratkówka została przyłączona do parafii Ustrobna w dniu 16.10.1975 roku, zaś wieś Bajdy 29.01.1982 roku.
 Ojciec św. Jan Paweł II w Warszawie 13.06.1999 roku beatyfikował bł. Stanisława Starowieyskiego, jednego z 108 męczenników II wojny światowej, który urodził się 11.05.1895 roku w Ustrobnej.

 

Kościól pw. św. Jana Kantego w Ustobnej

Kościół w Ustrobnej

Parafia Łęki Srzyżowskie


Dzieje parafii Łęki Strzyżowskie

 

Parafia erygowana została w 1397 r. Po pożarze świątyni w 1800 r., i w 1802 r. parafia przestała istnieć, a wieś została przyłączona do Łączek Jagiellońskich. Świątynia filialna w Łękach wybudowana została staraniem proboszcza z Łączek Jagiellońskich, ks. Władysława Bialika poprzez rozbudowę przydrożnej kaplicy i jej poświęcenie w listopadzie 1980 r. Ta świątynia od 10.07.1983 r. jest kościołem parafialnym. Obok kościoła wybudowano dom parafialny, który został oddany do użytku w 1991 r. Świątynię wybudowano także w miejscowości Przybówka pod wezwaniem św. Kazimierza Królewicza, którą poświęcił ks. bp Kazimierz Górny, Ordynariusz Rzeszowski, 25.10.1992 r.


Parafia Przybówka


 

Dzieje parafii św. Kazimierza w Przybówce

 

Świątynię  w miejscowości Przybówka wybudowano pod wezwaniem św. Kazimierza Królewicza. Poświęcił ją ks. biskup Kazimierz Górny, Ordynariusz Rzeszowski, 25.10.1992 r.

Do 2000 r. miejscowość Przybówka stanowiła część parafii Łęki Strzyżowskie. Posiadała swój kosciół, w którym Msze św. i nabożeństwa odprawiali księża z Łęk Strzyżowskich. Biskup Rzeszowski Kazimierz Górny, dekretem z dnia 26.08.2000 r.  erygował rektorat w Przybówce, w granicach administracyjnych miejscowości. Pierwszym rektorem został ks. Krzysztof Mielec. Dwa lata później (22.09.2002) ks. biskup Kazimierz Górny erygował w Przybówce parafię. Pierwszym proboszczem został mianowany dotychczasowy rektor Ks. Krzysztof Mielec.


Parafia Lubla


 Dziej parafii św. Mikołaja w Lubli

Lubla należała do wczesnych osad na Podkarpaciu. Istnieje przywilej fundacyjny księcia krakowskiego Kazimierza Sprawiedliwego, w którym figuruje Lubla jako darowizna przekazana przez hrabię Mikołaja z Bogorii zakonowi cystersów w Koprzywnicy. W ciągu dziejów zatwierdzona była przez książąt i królów polskich jako własność cystersów. W 1780 r. cesarz austriacki Józef II po konfiskacie zakonu cystersów włączył wieś i dwór do dóbr kameralnych cesarskich. W 1808 r. rząd austriacki sprzedał wieś i folwark na licytacji w prywatne ręce. W 1946 r. dwór rozparcelowano.

Kościół - zabytek grupy I zbudowany z racji założenia parafii przez opata cystersów Mikołaja Grota (?) około połowy XV wieku. Poprzednio istniała prawdopodobnie kaplica dojazdowa na pagórku zwanym Świętej Trójcy (od strony wschodniej obecnego kościoła). Kaplica obsługiwana była przez kapłanów sąsiedniej parafii Frysztak lub Dobrzechów.

Kościół był wiele razy remontowany szczególnie w latach: 1838, 1862, 1928, 1945-46. Wieżę zbudowano w 1793 r. jednak w sierpniu 1944 r. została zniszczona. Zrekonstruowano ją w 1995 r. Ołtarze w stylu barokowym pochodzą z lat 1709, 1769. Polichromię odnawiano w 1880, 1929, 1968 i złocenie w 1970 r. Stare organy były z XVII wieku, obecne 11-głosowe z 1962 r.

Plebania z dawien dawna stała na wzgórzu naprzeciw i poniżej obecnej dzwonnicy. Według starej kroniki w 1760 r. zbudowano następną plebanię z drewna krytą słomą. Z końcem XVIII w. wybudowano plebanię murowaną krytą gontem. W 1841 r. dziedzic wybudował plebanię z dworskiej cegły w miejscu dzisiejszej studni. Plebanię istniejącą do dziś zbudowano w 1911 r.

Szkoła parafialna istniała w Lubli, jak podają protokoły wizytacyjne biskupów krakowskich, od 1595 r. Protokoły z 1602 i 1608 r. podają, że stała w miejscu starej organistówki. W 1880 r. zbudowano nową szkołę na placu pocmentarnym i przemieniono ją na gminną, a później państwową. Obecna nowa szkoła zbudowana jest na miejscu dawnego dworu.

Dzisiaj jest

wtorek,
21 listopada 2017

(325. dzień roku)

Zegar

Święta

Wtorek, XXXIII Tydzień zwykły Rok A, I Wspomnienie Of

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Sonda

Co sądzisz o naszej stronie internetowej?

Bardzo dobra

Dobra

Mogła by być lepsza

Dobrze, że przynajmniej jest taka


Licznik

Liczba wyświetleń:
1773083